dil bilgisi

See also: dilbilgisi

Turkish

Etymology

From dil (“language”) +‎ bilgi (“knowledge”) +‎ -(s)i (possessive suffix with "s" as buffer consonant), from Proto-Turkic *til (“tongue, language”)[1] and Proto-Turkic *bil- (“to know”)[2].

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdil.bil.ɟi.si/
  • Hyphenation: dil‧bil‧gi‧si

Noun

dil bilgisi (definite accusative dil bilgisini, uncountable)

  1. (linguistics) grammar
    Synonym: gramer

Declension

Inflection
Nominative dil bilgisi
Definite accusative dil bilgisini
Singular Plural
Nominative dil bilgisi —
Definite accusative dil bilgisini —
Dative dil bilgisine —
Locative dil bilgisinde —
Ablative dil bilgisinden —
Genitive dil bilgisinin —

References

  1. Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*dɨl/*dil”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill
  2. Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*bil-”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.