donieść

Polish

From do- +‎ nieść.

donieść pf (imperfective donosić)

(intransitive) to inform, to report [+dative = to someone]
(intransitive) to rat, to snitch, to grass [+ na (accusative) = on someone]
(transitive) to bring something extra or something after bringing other objects [+accusative or genitive = what was brought]
(intransitive, of arrows or bullets) to hit

Conjugation of donieść impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		donieść
present tense	1^st	doniosę			doniesiemy
	2^nd	doniesiesz			doniesiecie
	3^rd	doniesie			doniosą
	impersonal	doniesie się
past tense	1^st	doniosłem	doniosłam		donieśliśmy	doniosłyśmy
	2^nd	doniosłeś	doniosłaś		donieśliście	doniosłyście
	3^rd	doniósł	doniosła	doniosło	donieśli	doniosły
	impersonal	doniesiono
future tense	1^st	będę doniósł, będę donieść	będę doniosła, będę donieść		będziemy donieśli, będziemy donieść	będziemy doniosły, będziemy donieść
	2^nd	będziesz doniósł, będziesz donieść	będziesz doniosła, będziesz donieść		będziecie donieśli, będziecie donieść	będziecie doniosły, będziecie donieść
	3^rd	będzie doniósł, będzie donieść	będzie doniosła, będzie donieść	będzie doniosło, będzie donieść	będą donieśli, będą donieść	będą doniosły, będą donieść
	impersonal	będzie donieść się
conditional	1^st	doniósłbym	doniosłabym		donieślibyśmy	doniosłybyśmy
	2^nd	doniósłbyś	doniosłabyś		donieślibyście	doniosłybyście
	3^rd	doniósłby	doniosłaby	doniosłoby	donieśliby	doniosłyby
	impersonal	doniesiono by
imperative	1^st	niech doniosę			donieśmy
	2^nd	donieś			donieście
	3^rd	niech doniesie			niech doniosą
active adjectival participle		doniosący	doniosąca	doniosące	doniosący	doniosące
passive adjectival participle		doniesiony	doniesiona	doniesione	doniesieni	doniesione
contemporary adverbial participle		doniosąc
verbal noun		doniesienie