dosłyszeć

Polish

Etymology

From do- +‎ słyszeć.

Pronunciation
  • IPA(key): /dɔˈswɨ.ʂɛt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨʂɛt͡ɕ
  • Syllabification: do‧sły‧szeć

Verb

dosłyszeć pf

  1. (transitive) to discern audibly, to make out (manage to hear)

Conjugation
Conjugation of dosłyszeć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive dosłyszeć
future tense 1st dosłyszę dosłyszymy
2nd dosłyszysz dosłyszycie
3rd dosłyszy dosłyszą
impersonal dosłyszy się
past tense 1st dosłyszałem dosłyszałam dosłyszeliśmy dosłyszałyśmy
2nd dosłyszałeś dosłyszałaś dosłyszeliście dosłyszałyście
3rd dosłyszał dosłyszała dosłyszało dosłyszeli dosłyszały
impersonal dosłyszano
conditional 1st dosłyszałbym dosłyszałabym dosłyszelibyśmy dosłyszałybyśmy
2nd dosłyszałbyś dosłyszałabyś dosłyszelibyście dosłyszałybyście
3rd dosłyszałby dosłyszałaby dosłyszałoby dosłyszeliby dosłyszałyby
impersonal dosłyszano by
imperative 1st niech dosłyszę dosłyszmy
2nd dosłysz dosłyszcie
3rd niech dosłyszy niech dosłyszą
passive adjectival participle dosłyszany dosłyszana dosłyszane dosłyszani dosłyszane
anterior adverbial participle dosłyszawszy
verbal noun dosłyszanie

Further reading
  • dosłyszeć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dosłyszeć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.