engedélye

Hungarian

Etymology

engedély +‎ -e (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɛŋɡɛdeːjɛ]
  • Hyphenation: en‧ge‧dé‧lye

Noun

engedélye

  1. third-person singular (single possession) possessive of engedély

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony)
singular plural
nominative engedélye —
accusative engedélyét —
dative engedélyének —
instrumental engedélyével —
causal-final engedélyéért —
translative engedélyévé —
terminative engedélyéig —
essive-formal engedélyeként —
essive-modal engedélyéül —
inessive engedélyében —
superessive engedélyén —
adessive engedélyénél —
illative engedélyébe —
sublative engedélyére —
allative engedélyéhez —
elative engedélyéből —
delative engedélyéről —
ablative engedélyétől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.