fakultatív

See also: fakultativ

Hungarian

Etymology

From German fakultativ, from French facultatif.[1] With -ív ending.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈfɒkultɒtiːv]
  • Hyphenation: fa‧kul‧ta‧tív

Adjective

fakultatív (comparative fakultatívabb, superlative legfakultatívabb)

  1. optional, elective, discretionary, facultative, not mandatory

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative fakultatív fakultatívak
accusative fakultatívat fakultatívakat
dative fakultatívnak fakultatívaknak
instrumental fakultatívval fakultatívakkal
causal-final fakultatívért fakultatívakért
translative fakultatívvá fakultatívakká
terminative fakultatívig fakultatívakig
essive-formal fakultatívként fakultatívakként
essive-modal — —
inessive fakultatívban fakultatívakban
superessive fakultatívon fakultatívakon
adessive fakultatívnál fakultatívaknál
illative fakultatívba fakultatívakba
sublative fakultatívra fakultatívakra
allative fakultatívhoz fakultatívakhoz
elative fakultatívból fakultatívakból
delative fakultatívról fakultatívakról
ablative fakultatívtól fakultatívaktól

Synonyms

Derived terms

  • fakultatívan

References

  1. Tótfalusi, István. Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára (A Storehouse of Foreign Words: an explanatory and etymological dictionary of foreign words’). Budapest: Tinta Könyvkiadó, 2005. →ISBN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.