fuknąć

Polish

Etymology

From fukać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈfuk.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -uknɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: fuk‧nąć

Verb

fuknąć pf (imperfective fukać)

  1. (intransitive) to snort, to splutter (to exhale roughly through the nose)
    Synonyms: parsknąć, prychnąć
  2. (intransitive) to say something abrasively, angrily
    Synonym: prychnąć

Conjugation
Conjugation of fuknąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive fuknąć
future tense 1st fuknę fukniemy
2nd fukniesz fukniecie
3rd fuknie fukną
impersonal fuknie się
past tense 1st fuknąłem fuknęłam fuknęliśmy fuknęłyśmy
2nd fuknąłeś fuknęłaś fuknęliście fuknęłyście
3rd fuknął fuknęła fuknęło fuknęli fuknęły
impersonal fuknięto
conditional 1st fuknąłbym fuknęłabym fuknęlibyśmy fuknęłybyśmy
2nd fuknąłbyś fuknęłabyś fuknęlibyście fuknęłybyście
3rd fuknąłby fuknęłaby fuknęłoby fuknęliby fuknęłyby
impersonal fuknięto by
imperative 1st niech fuknę fuknijmy
2nd fuknij fuknijcie
3rd niech fuknie niech fukną
anterior adverbial participle fuknąwszy
verbal noun fuknięcie

Derived terms
noun
  • fuknięcie
verbs
adjective
  • fukliwy
verbs
  • ofukać
  • sfukać

Further reading
  • fuknąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • fuknąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.