güzellik

Turkish

Etymology

From güzel (“beautiful”) +‎ -lik (“-ness”).

Pronunciation

IPA^(key): [ɟyzelːic]

Noun

güzellik (definite accusative güzelliği, plural güzellikler)

beauty, beautifulness

Declension

Inflection
Nominative	güzellik
Definite accusative	güzelliği
	Singular	Plural
Nominative	güzellik	güzellikler
Definite accusative	güzelliği	güzellikleri
Dative	güzelliğe	güzelliklere
Locative	güzellikte	güzelliklerde
Ablative	güzellikten	güzelliklerden
Genitive	güzelliğin	güzelliklerin

See also

güzellik salonu
güzellik yarışması
güzellik bakanın gözündedir
güzellik kraliçesi
güzellik mi çirkinlik mi

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.