hangulata

Hungarian

Etymology

hangulat +‎ -a (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈhɒŋɡulɒtɒ]
  • Hyphenation: han‧gu‧la‧ta

Noun

hangulata

  1. third-person singular (single possession) possessive of hangulat

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative hangulata —
accusative hangulatát —
dative hangulatának —
instrumental hangulatával —
causal-final hangulatáért —
translative hangulatává —
terminative hangulatáig —
essive-formal hangulataként —
essive-modal hangulatául —
inessive hangulatában —
superessive hangulatán —
adessive hangulatánál —
illative hangulatába —
sublative hangulatára —
allative hangulatához —
elative hangulatából —
delative hangulatáról —
ablative hangulatától —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.