januárjaim

Hungarian

Etymology

január +‎ -jaim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈjɒnuaːrjɒʲim]
  • Hyphenation: ja‧nu‧ár‧ja‧im

Noun

januárjaim

  1. first-person singular (multiple possessions) possessive of január

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative januárjaim —
accusative januárjaimat —
dative januárjaimnak —
instrumental januárjaimmal —
causal-final januárjaimért —
translative januárjaimmá —
terminative januárjaimig —
essive-formal januárjaimként —
essive-modal januárjaimul —
inessive januárjaimban —
superessive januárjaimon —
adessive januárjaimnál —
illative januárjaimba —
sublative januárjaimra —
allative januárjaimhoz —
elative januárjaimból —
delative januárjaimról —
ablative januárjaimtól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.