kóńcowaś

Lower Sorbian

Alternative forms
  • końcowaś (obsolete)
  • koṅzowasch (obsolete)

Etymology

kóńc (“end”) +‎ -owaś.

Pronunciation
  • IPA(key): [ˈkɨnʲtsowaɕ], [ˈkɛnʲtsowaɕ]

Verb

kóńcowaś impf (perfective skóńcowaś)

  1. to kill (put to death)

Conjugation
Conjugation of kóńcowaś (imperfective)
Present Singular Dual Plural
1st person kóńcuju
kóńcujom		 kóńcujomej kóńcujomy
2nd person kóńcujoš kóńcujotej kóńcujośo
3rd person kóńcujo kóńcujotej kóńcuju
Preterite Singular Dual Plural
1st person kóńcowach kóńcowachmej kóńcowachmy
2nd person kóńcowašo kóńcowaštej kóńcowašćo
3rd person kóńcowašo kóńcowaštej kóńcowachu
Imperative Singular Dual Plural
2nd person kóńcuj kóńcujtej kóńcujśo
Participles
  • Present: kóńcujucy
  • Past active (“ł-form”): kóńcował
  • Past passive: kóńcowany
Infinitive
kóńcowaś
Supine
kóńcowat
Verbal noun
kóńcowanje

Synonyms

Derived terms
  • dokóńcowaś impf (“to finish”)
  • kóńcowaŕ m (“killer”)
  • wukóńcowaś impf (“to finish”)
  • zakóńcowaś impf (“to finish”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.