kórnicki

Polish

Etymology

From Kórnik +‎ -cki.

Pronunciation

IPA^(key): /kurˈɲit͡s.ki/
Rhymes: -it͡ski
Syllabification: kór‧nic‧ki

Adjective

kórnicki (not comparable)

(relational) of Kórnik (of or pertaining to Kórnik)

Declension

Declension of kórnicki

case	singular				plural
case	masculine personal/animate	masculine inanimate	neuter	feminine	virile	nonvirile
nominative, vocative	kórnicki		kórnickie	kórnicka	kórniccy	kórnickie
genitive	kórnickiego			kórnickiej	kórnickich
dative	kórnickiemu			kórnickiej	kórnickim
accusative	kórnickiego	kórnicki	kórnickie	kórnicką	kórnickich	kórnickie
instrumental	kórnickim			kórnicką	kórnickimi
locative	kórnickim			kórnickiej	kórnickich

Further reading

kórnicki in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
kórnicki in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.