kanmak

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish قانمق‎ (qanmaq, “to be satieted with drink, to become convinced”), from Proto-Turkic *kān- (“to be satisfied”). Cognate with Old Uyghur qʾnmʾq (qanmaq, “to be satisfied”), Karakhanid قانْماقْ‎ (qānmāq, “to be satisfied”), Turkmen gānmak (“to satisfy one's thirst”) and Mongolian ханах (xanax, “to be satisfied”); a probable Turkic borrowing.

Verb

kanmak (third-person singular simple present kanar)

  1. (intransitive) to believe; be fooled, be taken in (by)
  2. (intransitive) to be contented (with), be satisfied (with)

Conjugation
Conjugation of kanmak (aorist in -V²r)

Note: Actual conjugations can be more complex than tables below. Compound forms with the auxiliary olmak not shown. See also Appendix:Turkish suffixes#Verbs.

Positive declarative
infinitive kanmak
impersonal participle imperfective kanan
perfective kanmış
prospective kanacak
personal participle non-prospective kandığım kandığın kandığı kandığımız kandığınız kandıkları
prospective kanacağım kanacağın kanacağı kanacağımız kanacağınız kanacakları
verbal noun kanma
way of doing kanış
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present aorist kanarım kanarsın kanar kanarız kanarsınız kanarlar
imperfective kanıyorum kanıyorsun kanıyor kanıyoruz kanıyorsunuz kanıyorlar
past perfective kandım kandın kandı kandık kandınız kandılar
imperfective kanıyordum kanıyordun kanıyordu kanıyorduk kanıyordunuz kanıyorlardı (or kanıyordular)
future kanacağım kanacaksın kanacak kanacağız kanacaksınız kanacaklar
inferential perfective kanmışım kanmışsın kanmış kanmışız kanmışsınız kanmışlar
aorist kanarmışım kanarmışsın kanarmış kanarmışız kanarmışsınız kanarlarmış (or kanarmışlar)
imperfective kanıyormuşum kanıyormuşsun kanıyormuş kanıyormuşuz kanıyormuşsunuz kanıyorlarmış
conditional simple kansam kansan kansa kansak kansanız kansalar
perfective kansaydım kansaydın kansaydı kansaydık kansaydınız kansaydılar
optative kanayım kanasın kana kanalım kanasınız kanalar
progressive kanmaktayım kanmaktasın kanmakta kanmaktayız kanmaktasınız kanmaktalar
necessitative kanmalıyım kanmalısın kanmalı kanmalıyız kanmalısınız kanmalılar
imperative kan kansın kanın kansınlar
Positive interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present aorist kanar mıyım? kanar mısın? kanar mı? kanar mıyız? kanar mısınız? kanarlar mı?
imperfective kanıyor muyum? kanıyor musun? kanıyor mu? kanıyor muyuz? kanıyor musunuz? kanıyorlar mı?
past perfective kandım mı? kandın mı? kandı mı? kandık mı? kandınız mı? kandılar mı?
imperfective kanıyor muydum? kanıyor muydun? kanıyor muydu? kanıyor muyduk? kanıyor muydunuz? kanıyorlar mıydı?
future kanacak mıyım? kanacak mısın? kanacak mı? kanacak mıyız? kanacak mısınız? kanacaklar mı?
inferential perfective kanmış mıyım? kanmış mısın? kanmış mı? kanmış mıyız? kanmış mısınız? kanmışlar mı?
aorist kanar mıymışım? kanar mıymışsın? kanar mıymış? kanar mıymışız? kanar mıymışsınız? kanarlar mıymış?
imperfective kanıyor muymuşum? kanıyor muymuşsun? kanıyor muymuş? kanıyor muymuşuz? kanıyor muymuşsunuz? kanıyorlar mıymış?
conditional simple kansam mı? kansan mı? kansa mı? kansak mı? kansanız mı? kansalar mı?
perfective kansa mıydım? kansa mıydın? kansa mıydı? kansa mıydık? kansa mıydınız? kansalar mıydı?
progressive kanmakta mıyım? kanmakta mısın? kanmakta mı? kanmakta mıyız? kanmakta mısınız? kanmaktalar mı?
necessitative kanmalı mıyım? kanmalı mısın? kanmalı mı? kanmalı mıyız? kanmalı mısınız? kanmalılar mı?
Negative declarative
infinitive kanmamak
impersonal participle imperfective kanmayan
perfective kanmamış
prospective kanmayacak
personal participle non-prospective kanmadığım kanmadığın kanmadığı kanmadığımız kanmadığınız kanmadıkları
prospective kanmayacağım kanmayacağın kanmayacağı kanmayacağımız kanmayacağınız kanmayacakları
verbal noun kanmama
way of doing kanmayış
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present aorist kanmam kanmazsın kanmaz kanmayız kanmazsınız kanmazlar
imperfective kanmıyorum kanmıyorsun kanmıyor kanmıyoruz kanmıyorsunuz kanmıyorlar
past perfective kanmadım kanmadın kanmadı kanmadık kanmadınız kanmadılar
imperfective kanmıyordum kanmıyordun kanmıyordu kanmıyorduk kanmıyordunuz kanmıyorlardı
future kanmayacağım kanmayacaksın kanmayacak kanmayacağız kanmayacaksınız kanmayacaklar
inferential perfective kanmamışım kanmamışsın kanmamış kanmamışız kanmamışsınız kanmamışlar
aorist kanmazmışım kanmazmışsın kanmazmış kanmazmışız kanmazmışsınız kanmazlarmış
imperfective kanmıyormuşum kanmıyormuşsun kanmıyormuş kanmıyormuşuz kanmıyormuşsunuz kanmıyorlarmış
conditional simple kanmasam kanmasan kanmasa kanmasak kanmasanız kanmasalar
perfective kanmasaydım kanmasaydın kanmasaydı kanmasaydık kanmasaydınız kanmasaydılar
optative kanmayayım kanmayasın kanmaya kanmayalım kanmayasınız kanmayalar
progressive kanmamaktayım kanmamaktasın kanmamakta kanmamaktayız kanmamaktasınız kanmamaktalar
necessitative kanmamalıyım kanmamalısın kanmamalı kanmamalıyız kanmamalısınız kanmamalılar
imperative kanma kanmasın kanmayın kanmasınlar
Negative interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present aorist kanmaz mıyım? kanmaz mısın? kanmaz mı? kanmaz mıyız? kanmaz mısınız? kanmazlar mı?
imperfective kanmıyor muyum? kanmıyor musun? kanmıyor mu? kanmıyor muyuz? kanmıyor musunuz? kanmıyorlar mı?
past perfective kanmadım mı? kanmadın mı? kanmadı mı? kanmadık mı? kanmadınız mı? kanmadılar mı?
imperfective kanmıyor muydum? kanmıyor muydun? kanmıyor muydu? kanmıyor muyduk? kanmıyor muydunuz? kanmıyorlar mıydı?
future kanmayacak mıyım? kanmayacak mısın? kanmayacak mı? kanmayacak mıyız? kanmayacak mısınız? kanmayacaklar mı?
inferential perfective kanmamış mıyım? kanmamış mısın? kanmamış mı? kanmamış mıyız? kanmamış mısınız? kanmamışlar mı?
aorist kanmaz mıymışım? kanmaz mıymışsın? kanmaz mıymış? kanmaz mıymışız? kanmaz mıymışsınız? kanmazlar mıymış?
imperfective kanmıyor muymuşum? kanmıyor muymuşsun? kanmıyor muymuş? kanmıyor muymuşuz? kanmıyor muymuşsunuz? kanmıyorlar mıymış?
conditional simple kanmasam mı? kanmasan mı? kanmasa mı? kanmasak mı? kanmasanız mı? kanmasalar mı?
perfective kanmasa mıydım? kanmasa mıydın? kanmasa mıydı? kanmasa mıydık? kanmasa mıydınız? kanmasalar mıydı?
progressive kanmamakta mıyım? kanmamakta mısın? kanmamakta mı? kanmamakta mıyız? kanmamakta mısınız? kanmamaktalar mı?
necessitative kanmamalı mıyım? kanmamalı mısın? kanmamalı mı? kanmamalı mıyız? kanmamalı mısınız? kanmamalılar mı?

Synonyms

Derived terms
  • kana
  • kana kana
  • kanabilmek
  • kanacak
  • kanalı
  • kanamamak
  • kanan
  • kanar
  • kanası
  • kandık
  • kandırmak
  • kanı
  • kanıcı
  • kanıksamak
  • kanılı
  • kanılmak
  • kanıp
  • kanış
  • kanma
  • kanmamak
  • kanmaz
  • kanmış
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.