kansızlık

Turkish

Etymology

From kansız +‎ -lık.

Noun

kansızlık (definite accusative kansızlığı, plural kansızlıklar)

  1. anemia
  2. bloodlessness

Declension
Inflection
Nominative kansızlık
Definite accusative kansızlığı
Singular Plural
Nominative kansızlık kansızlıklar
Definite accusative kansızlığı kansızlıkları
Dative kansızlığa kansızlıklara
Locative kansızlıkta kansızlıklarda
Ablative kansızlıktan kansızlıklardan
Genitive kansızlığın kansızlıkların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular kansızlığım kansızlıklarım
2nd singular kansızlığın kansızlıkların
3rd singular kansızlığı kansızlıkları
1st plural kansızlığımız kansızlıklarımız
2nd plural kansızlığınız kansızlıklarınız
3rd plural kansızlıkları kansızlıkları

See also
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.