karakalpakki

Finnish

Etymology

From Karakalpak qaraqalpaq.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈkɑrɑkɑlpɑkːi/, [ˈkɑrɑˌkɑlpɑkːi]
  • Rhymes: -ɑlpɑkːi
  • Syllabification(key): ka‧ra‧kal‧pak‧ki

Noun

karakalpakki

  1. Karakalpak (language)

Declension

Inflection of karakalpakki (Kotus type 5*A/risti, kk-k gradation)
nominative karakalpakki —
genitive karakalpakin —
partitive karakalpakkia —
illative karakalpakkiin —
singular plural
nominative karakalpakki —
accusative nom. karakalpakki —
gen. karakalpakin
genitive karakalpakin —
partitive karakalpakkia —
inessive karakalpakissa —
elative karakalpakista —
illative karakalpakkiin —
adessive karakalpakilla —
ablative karakalpakilta —
allative karakalpakille —
essive karakalpakkina —
translative karakalpakiksi —
instructive — —
abessive karakalpakitta —
comitative See the possessive forms below.
Possessive forms of karakalpakki (type risti)
first-person singular possessor
singular plural
nominative karakalpakkini —
accusative nom. karakalpakkini —
gen. karakalpakkini
genitive karakalpakkini —
partitive karakalpakkiani —
inessive karakalpakissani —
elative karakalpakistani —
illative karakalpakkiini —
adessive karakalpakillani —
ablative karakalpakiltani —
allative karakalpakilleni —
essive karakalpakkinani —
translative karakalpakikseni —
instructive — —
abessive karakalpakittani —
comitative — —
second-person singular possessor
singular plural
nominative karakalpakkisi —
accusative nom. karakalpakkisi —
gen. karakalpakkisi
genitive karakalpakkisi —
partitive karakalpakkiasi —
inessive karakalpakissasi —
elative karakalpakistasi —
illative karakalpakkiisi —
adessive karakalpakillasi —
ablative karakalpakiltasi —
allative karakalpakillesi —
essive karakalpakkinasi —
translative karakalpakiksesi —
instructive — —
abessive karakalpakittasi —
comitative — —
first-person plural possessor
singular plural
nominative karakalpakkimme —
accusative nom. karakalpakkimme —
gen. karakalpakkimme
genitive karakalpakkimme —
partitive karakalpakkiamme —
inessive karakalpakissamme —
elative karakalpakistamme —
illative karakalpakkiimme —
adessive karakalpakillamme —
ablative karakalpakiltamme —
allative karakalpakillemme —
essive karakalpakkinamme —
translative karakalpakiksemme —
instructive — —
abessive karakalpakittamme —
comitative — —
second-person plural possessor
singular plural
nominative karakalpakkinne —
accusative nom. karakalpakkinne —
gen. karakalpakkinne
genitive karakalpakkinne —
partitive karakalpakkianne —
inessive karakalpakissanne —
elative karakalpakistanne —
illative karakalpakkiinne —
adessive karakalpakillanne —
ablative karakalpakiltanne —
allative karakalpakillenne —
essive karakalpakkinanne —
translative karakalpakiksenne —
instructive — —
abessive karakalpakittanne —
comitative — —
third-person possessor
singular plural
nominative karakalpakkinsa —
accusative nom. karakalpakkinsa —
gen. karakalpakkinsa
genitive karakalpakkinsa —
partitive karakalpakkiaan
karakalpakkiansa
—
inessive karakalpakissaan
karakalpakissansa
—
elative karakalpakistaan
karakalpakistansa
—
illative karakalpakkiinsa —
adessive karakalpakillaan
karakalpakillansa
—
ablative karakalpakiltaan
karakalpakiltansa
—
allative karakalpakilleen
karakalpakillensa
—
essive karakalpakkinaan
karakalpakkinansa
—
translative karakalpakikseen
karakalpakiksensa
—
instructive — —
abessive karakalpakittaan
karakalpakittansa
—
comitative — —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.