karjuk

Hungarian

Etymology

kar +‎ -juk (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɒrjuk]
  • Hyphenation: kar‧juk

Noun

karjuk

  1. third-person plural (single possession) possessive of kar

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative karjuk —
accusative karjukat —
dative karjuknak —
instrumental karjukkal —
causal-final karjukért —
translative karjukká —
terminative karjukig —
essive-formal karjukként —
essive-modal karjukul —
inessive karjukban —
superessive karjukon —
adessive karjuknál —
illative karjukba —
sublative karjukra —
allative karjukhoz —
elative karjukból —
delative karjukról —
ablative karjuktól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.