kertészeim

Hungarian

Etymology

kertész +‎ -eim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkɛrteːsɛʲim]
  • Hyphenation: ker‧té‧sze‧im

Noun

kertészeim

  1. first-person singular (multiple possessions) possessive of kertész

Declension

Inflection (stem in -e-, front unrounded harmony)
singular plural
nominative kertészeim —
accusative kertészeimet —
dative kertészeimnek —
instrumental kertészeimmel —
causal-final kertészeimért —
translative kertészeimmé —
terminative kertészeimig —
essive-formal kertészeimként —
essive-modal kertészeimül —
inessive kertészeimben —
superessive kertészeimen —
adessive kertészeimnél —
illative kertészeimbe —
sublative kertészeimre —
allative kertészeimhez —
elative kertészeimből —
delative kertészeimről —
ablative kertészeimtől —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.