kincses

Hungarian

Etymology

kincs (“treasure”) +‎ -es (adjective-forming suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkint͡ʃɛʃ]
  • Hyphenation: kin‧cses
  • Rhymes: -ɛʃ

Adjective

kincses (not comparable)

  1. an object or place containing treasures
    kincsesláda ― treasure chest

Declension

Inflection of kincses
singular plural
nominative kincses kincsesek
accusative kincsest
kincseset
kincseseket
dative kincsesnek kincseseknek
instrumental kincsessel kincsesekkel
causal-final kincsesért kincsesekért
translative kincsessé kincsesekké
terminative kincsesig kincsesekig
essive-formal kincsesként kincsesekként
essive-modal — —
inessive kincsesben kincsesekben
superessive kincsesen kincseseken
adessive kincsesnél kincseseknél
illative kincsesbe kincsesekbe
sublative kincsesre kincsesekre
allative kincseshez kincsesekhez
elative kincsesből kincsesekből
delative kincsesről kincsesekről
ablative kincsestől kincsesektől
non-attributive
possessive - singular
kincsesé kincseseké
non-attributive
possessive - plural
kincseséi kincsesekéi

Derived terms

Compound words
  • kincsesbánya
  • kincsesház
  • kincseskamra
  • kincsesláda
  • kincsestár

Further reading

  • kincses in Bárczi, Géza and László Országh. A magyar nyelv értelmező szótára (‘The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language’, abbr.: ÉrtSz.). Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.