korbácsai

Hungarian

Etymology

korbács +‎ -ai (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkorbaːt͡ʃɒʲi]
  • Hyphenation: kor‧bá‧csai

Noun

korbácsai

  1. third-person singular (multiple possessions) possessive of korbács

Declension

Inflection (stem in long/high vowel, back harmony)
singular plural
nominative korbácsai —
accusative korbácsait —
dative korbácsainak —
instrumental korbácsaival —
causal-final korbácsaiért —
translative korbácsaivá —
terminative korbácsaiig —
essive-formal korbácsaiként —
essive-modal korbácsaiul —
inessive korbácsaiban —
superessive korbácsain —
adessive korbácsainál —
illative korbácsaiba —
sublative korbácsaira —
allative korbácsaihoz —
elative korbácsaiból —
delative korbácsairól —
ablative korbácsaitól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.