korbácsaim

Hungarian

Etymology

korbács +‎ -aim (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈkorbaːt͡ʃɒʲim]
  • Hyphenation: kor‧bá‧csa‧im

Noun

korbácsaim

  1. first-person singular (multiple possessions) possessive of korbács

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative korbácsaim —
accusative korbácsaimat —
dative korbácsaimnak —
instrumental korbácsaimmal —
causal-final korbácsaimért —
translative korbácsaimmá —
terminative korbácsaimig —
essive-formal korbácsaimként —
essive-modal korbácsaimul —
inessive korbácsaimban —
superessive korbácsaimon —
adessive korbácsaimnál —
illative korbácsaimba —
sublative korbácsaimra —
allative korbácsaimhoz —
elative korbácsaimból —
delative korbácsaimról —
ablative korbácsaimtól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.