mięszkać

See also: mieszkać

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *mešьkati.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈmjɛw̃ʂ.kat͡ɕ/
  • Rhymes: -ɛw̃ʂkat͡ɕ
  • Syllabification: mięsz‧kać

Verb

mięszkać impf

  1. (intransitive, obsolete) Alternative form of mieszkać.

Conjugation
Conjugation of mięszkać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive mięszkać
present tense 1st mięszkam mięszkamy
2nd mięszkasz mięszkacie
3rd mięszka mięszkają
impersonal mięszka się
past tense 1st mięszkałem mięszkałam mięszkaliśmy mięszkałyśmy
2nd mięszkałeś mięszkałaś mięszkaliście mięszkałyście
3rd mięszkał mięszkała mięszkało mięszkali mięszkały
impersonal mięszkano
future tense 1st będę mięszkał,
będę mięszkać
 będę mięszkała,
będę mięszkać
 będziemy mięszkali,
będziemy mięszkać
 będziemy mięszkały,
będziemy mięszkać
2nd będziesz mięszkał,
będziesz mięszkać
 będziesz mięszkała,
będziesz mięszkać
 będziecie mięszkali,
będziecie mięszkać
 będziecie mięszkały,
będziecie mięszkać
3rd będzie mięszkał,
będzie mięszkać
 będzie mięszkała,
będzie mięszkać
 będzie mięszkało,
będzie mięszkać
 będą mięszkali,
będą mięszkać
 będą mięszkały,
będą mięszkać
impersonal będzie mięszkać się
conditional 1st mięszkałbym mięszkałabym mięszkalibyśmy mięszkałybyśmy
2nd mięszkałbyś mięszkałabyś mięszkalibyście mięszkałybyście
3rd mięszkałby mięszkałaby mięszkałoby mięszkaliby mięszkałyby
impersonal mięszkano by
imperative 1st niech mięszkam mięszkajmy
2nd mięszkaj mięszkajcie
3rd niech mięszka niech mięszkają
active adjectival participle mięszkający mięszkająca mięszkające mięszkający mięszkające
contemporary adverbial participle mięszkając
verbal noun mięszkanie

Further reading
  • mięszkać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • mięszkać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.