mizdrzyć

Polish

Unclear. Perhaps related to the now obsolete mizgać się, with a dialectal variation of zg -> zd, ultimately an emphatic form of migać.

mizdrzyć impf

(reflexive, colloquial, derogatory) to fawn, to ingratiate oneself, to simper [+ do (genitive) = at someone]
Synonym: przymilać się, wdzięczyć się

Conjugation of mizdrzyć impf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		mizdrzyć
present tense	1^st	mizdrzę			mizdrzymy
	2^nd	mizdrzysz			mizdrzycie
	3^rd	mizdrzy			mizdrzą
	impersonal	mizdrzy się
past tense	1^st	mizdrzyłem	mizdrzyłam		mizdrzyliśmy	mizdrzyłyśmy
	2^nd	mizdrzyłeś	mizdrzyłaś		mizdrzyliście	mizdrzyłyście
	3^rd	mizdrzył	mizdrzyła	mizdrzyło	mizdrzyli	mizdrzyły
	impersonal	mizdrzono
future tense	1^st	będę mizdrzył, będę mizdrzyć	będę mizdrzyła, będę mizdrzyć		będziemy mizdrzyli, będziemy mizdrzyć	będziemy mizdrzyły, będziemy mizdrzyć
	2^nd	będziesz mizdrzył, będziesz mizdrzyć	będziesz mizdrzyła, będziesz mizdrzyć		będziecie mizdrzyli, będziecie mizdrzyć	będziecie mizdrzyły, będziecie mizdrzyć
	3^rd	będzie mizdrzył, będzie mizdrzyć	będzie mizdrzyła, będzie mizdrzyć	będzie mizdrzyło, będzie mizdrzyć	będą mizdrzyli, będą mizdrzyć	będą mizdrzyły, będą mizdrzyć
	impersonal	będzie mizdrzyć się
conditional	1^st	mizdrzyłbym	mizdrzyłabym		mizdrzylibyśmy	mizdrzyłybyśmy
	2^nd	mizdrzyłbyś	mizdrzyłabyś		mizdrzylibyście	mizdrzyłybyście
	3^rd	mizdrzyłby	mizdrzyłaby	mizdrzyłoby	mizdrzyliby	mizdrzyłyby
	impersonal	mizdrzono by
imperative	1^st	niech mizdrzę			mizdrzmy
	2^nd	mizdrz			mizdrzcie
	3^rd	niech mizdrzy			niech mizdrzą
active adjectival participle		mizdrzący	mizdrząca	mizdrzące	mizdrzący	mizdrzące
contemporary adverbial participle		mizdrząc
verbal noun		mizdrzenie