munkáid

Hungarian

Etymology

munka +‎ -id (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈmuŋkaːʲid]
  • Hyphenation: mun‧ká‧id

Noun

munkáid

  1. second-person singular (multiple possessions) possessive of munka

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative munkáid —
accusative munkáidat —
dative munkáidnak —
instrumental munkáiddal —
causal-final munkáidért —
translative munkáiddá —
terminative munkáidig —
essive-formal munkáidként —
essive-modal munkáidul —
inessive munkáidban —
superessive munkáidon —
adessive munkáidnál —
illative munkáidba —
sublative munkáidra —
allative munkáidhoz —
elative munkáidból —
delative munkáidról —
ablative munkáidtól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.