nałożyć

Polish

Etymology

From na- +‎ łożyć.

Pronunciation
  • IPA(key): /naˈwɔ.ʐɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔʐɨt͡ɕ
  • Syllabification: na‧ło‧żyć

Verb

nałożyć pf (imperfective nakładać)

  1. (transitive) to apply (e.g. sunscreen)
  2. (transitive) to impose (e.g. rules)
  3. (transitive) to burden (to impose a load)
  4. (transitive) to put on (e.g. clothes)
  5. (reflexive) to overlap (to extend over and partly cover something)

Conjugation
Conjugation of nałożyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive nałożyć
future tense 1st nałożę nałożymy
2nd nałożysz nałożycie
3rd nałoży nałożą
impersonal nałoży się
past tense 1st nałożyłem nałożyłam nałożyliśmy nałożyłyśmy
2nd nałożyłeś nałożyłaś nałożyliście nałożyłyście
3rd nałożył nałożyła nałożyło nałożyli nałożyły
impersonal nałożono
conditional 1st nałożyłbym nałożyłabym nałożylibyśmy nałożyłybyśmy
2nd nałożyłbyś nałożyłabyś nałożylibyście nałożyłybyście
3rd nałożyłby nałożyłaby nałożyłoby nałożyliby nałożyłyby
impersonal nałożono by
imperative 1st niech nałożę nałóżmy
2nd nałóż nałóżcie
3rd niech nałoży niech nałożą
passive adjectival participle nałożony nałożona nałożone nałożeni nałożone
anterior adverbial participle nałożywszy
verbal noun nałożenia

Further reading
  • nałożyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • nałożyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.