nadążać

Polish

Etymology

From nadążyć +‎ -ać.

Pronunciation
  • IPA(key): /naˈdɔw̃.ʐat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔw̃ʐat͡ɕ
  • Syllabification: na‧dą‧żać

Verb

nadążać impf (perfective nadążyć)

  1. (intransitive) to keep up, to keep up with [+ za (instrumental) = with something]

Conjugation
Conjugation of nadążać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive nadążać
present tense 1st nadążam nadążamy
2nd nadążasz nadążacie
3rd nadąża nadążają
impersonal nadąża się
past tense 1st nadążałem nadążałam nadążaliśmy nadążałyśmy
2nd nadążałeś nadążałaś nadążaliście nadążałyście
3rd nadążał nadążała nadążało nadążali nadążały
impersonal nadążano
future tense 1st będę nadążał,
będę nadążać
 będę nadążała,
będę nadążać
 będziemy nadążali,
będziemy nadążać
 będziemy nadążały,
będziemy nadążać
2nd będziesz nadążał,
będziesz nadążać
 będziesz nadążała,
będziesz nadążać
 będziecie nadążali,
będziecie nadążać
 będziecie nadążały,
będziecie nadążać
3rd będzie nadążał,
będzie nadążać
 będzie nadążała,
będzie nadążać
 będzie nadążało,
będzie nadążać
 będą nadążali,
będą nadążać
 będą nadążały,
będą nadążać
impersonal będzie nadążać się
conditional 1st nadążałbym nadążałabym nadążalibyśmy nadążałybyśmy
2nd nadążałbyś nadążałabyś nadążalibyście nadążałybyście
3rd nadążałby nadążałaby nadążałoby nadążaliby nadążałyby
impersonal nadążano by
imperative 1st niech nadążam nadążajmy
2nd nadążaj nadążajcie
3rd niech nadąża niech nadążają
active adjectival participle nadążający nadążająca nadążające nadążający nadążające
passive adjectival participle nadążany nadążana nadążane nadążani nadążane
contemporary adverbial participle nadążając
verbal noun nadążanie

Further reading
  • nadążać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • nadążać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.