nakłaść

Polish

Etymology

From na- +‎ kłaść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈna.kwaɕt͡ɕ/
  • Rhymes: -akwaɕt͡ɕ
  • Syllabification: na‧kłaść

Verb

nakłaść pf

  1. (transitive) to put a lot of [+genitive] in or on something
  2. (transitive, colloquial) to pummel, to beat
    Synonyms: see Thesaurus:bić

Conjugation
Conjugation of nakłaść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive nakłaść
future tense 1st nakładę nakładziemy
2nd nakładziesz nakładziecie
3rd nakładzie nakładą
impersonal nakładzie się
past tense 1st nakładłem nakładłam nakładliśmy nakładłyśmy
2nd nakładłeś nakładłaś nakładliście nakładłyście
3rd nakładł nakładła nakładło nakładli nakładły
impersonal nakładziono
conditional 1st nakładłbym nakładłabym nakładlibyśmy nakładłybyśmy
2nd nakładłbyś nakładłabyś nakładlibyście nakładłybyście
3rd nakładłby nakładłaby nakładłoby nakładliby nakładłyby
impersonal nakładziono by
imperative 1st niech nakładę nakładźmy
2nd nakładź nakładźcie
3rd niech nakładzie niech nakładą
passive adjectival participle nakładziony nakładziona nakładzione nakładzeni nakładzione
anterior adverbial participle nakładłszy
verbal noun nakładzenie

Further reading
  • nakłaść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • nakłaść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.