nyelük

Hungarian

Etymology

nyél (“handle, shaft”) +‎ -ük (“their”, possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɲɛlyk]
  • Hyphenation: nye‧lük

Noun

nyelük

  1. third-person plural single-possession possessive of nyél

Declension

Inflection (stem in -e-, front rounded harmony)
singular plural
nominative nyelük —
accusative nyelüket —
dative nyelüknek —
instrumental nyelükkel —
causal-final nyelükért —
translative nyelükké —
terminative nyelükig —
essive-formal nyelükként —
essive-modal nyelükül —
inessive nyelükben —
superessive nyelükön —
adessive nyelüknél —
illative nyelükbe —
sublative nyelükre —
allative nyelükhöz —
elative nyelükből —
delative nyelükről —
ablative nyelüktől —
non-attributive
possessive - singular
nyelüké —
non-attributive
possessive - plural
nyelükéi —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.