ośmielić

Polish

Etymology

From o- +‎ śmiały +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔˈɕmjɛ.lit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛlit͡ɕ
  • Syllabification: o‧śmie‧lić

Verb

ośmielić pf (imperfective ośmielać)

  1. (transitive) to embolden, to encourage
  2. (reflexive) to dare (be brave enough to do something)

Conjugation
Conjugation of ośmielić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ośmielić
future tense 1st ośmielę ośmielimy
2nd ośmielisz ośmielicie
3rd ośmieli ośmielą
impersonal ośmieli się
past tense 1st ośmieliłem ośmieliłam ośmieliliśmy ośmieliłyśmy
2nd ośmieliłeś ośmieliłaś ośmieliliście ośmieliłyście
3rd ośmielił ośmieliła ośmieliło ośmielili ośmieliły
impersonal ośmielono
conditional 1st ośmieliłbym ośmieliłabym ośmielilibyśmy ośmieliłybyśmy
2nd ośmieliłbyś ośmieliłabyś ośmielilibyście ośmieliłybyście
3rd ośmieliłby ośmieliłaby ośmieliłoby ośmieliliby ośmieliłyby
impersonal ośmielono by
imperative 1st niech ośmielę ośmielmy
2nd ośmiel ośmielcie
3rd niech ośmieli niech ośmielą
passive adjectival participle ośmielony ośmielona ośmielone ośmieleni ośmielone
anterior adverbial participle ośmieliwszy
verbal noun ośmielenie

Further reading
  • ośmielić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ośmielić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.