obłąkać

Polish

Etymology

From o- +‎ błąkać.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔˈbwɔŋ.kat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔŋkat͡ɕ
  • Syllabification: o‧błą‧kać

Verb

obłąkać pf (imperfective obłąkiwać)

  1. (transitive, dated) to lead astray, to misguide
  2. (transitive, dated) to drive insane, to dement
  3. (reflexive, dated) to go astray, to wander
  4. (reflexive, dated) to go insane, to lose one's mind

Conjugation
Conjugation of obłąkać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive obłąkać
future tense 1st obłąkam obłąkamy
2nd obłąkasz obłąkacie
3rd obłąka obłąkają
impersonal obłąka się
past tense 1st obłąkałem obłąkałam obłąkaliśmy obłąkałyśmy
2nd obłąkałeś obłąkałaś obłąkaliście obłąkałyście
3rd obłąkał obłąkała obłąkało obłąkali obłąkały
impersonal obłąkano
conditional 1st obłąkałbym obłąkałabym obłąkalibyśmy obłąkałybyśmy
2nd obłąkałbyś obłąkałabyś obłąkalibyście obłąkałybyście
3rd obłąkałby obłąkałaby obłąkałoby obłąkaliby obłąkałyby
impersonal obłąkano by
imperative 1st niech obłąkam obłąkajmy
2nd obłąkaj obłąkajcie
3rd niech obłąka niech obłąkają
passive adjectival participle obłąkany obłąkana obłąkane obłąkani obłąkane
anterior adverbial participle obłąkawszy
verbal noun obłąkanie

Further reading
  • obłąkać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • obłąkać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.