objaśnić

Polish

Etymology

From ob- +‎ jasny +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔbˈjaɕ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -aɕɲit͡ɕ
  • Syllabification: ob‧jaś‧nić

Verb

objaśnić pf (imperfective objaśniać)

  1. (transitive) to explain, to expound, to elucidate

Conjugation
Conjugation of objaśnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive objaśnić
future tense 1st objaśnię objaśnimy
2nd objaśnisz objaśnicie
3rd objaśni objaśnią
impersonal objaśni się
past tense 1st objaśniłem objaśniłam objaśniliśmy objaśniłyśmy
2nd objaśniłeś objaśniłaś objaśniliście objaśniłyście
3rd objaśnił objaśniła objaśniło objaśnili objaśniły
impersonal objaśniono
conditional 1st objaśniłbym objaśniłabym objaśnilibyśmy objaśniłybyśmy
2nd objaśniłbyś objaśniłabyś objaśnilibyście objaśniłybyście
3rd objaśniłby objaśniłaby objaśniłoby objaśniliby objaśniłyby
impersonal objaśniono by
imperative 1st niech objaśnię objaśnijmy
2nd objaśnij objaśnijcie
3rd niech objaśni niech objaśnią
passive adjectival participle objaśniony objaśniona objaśnione objaśnieni objaśnione
anterior adverbial participle objaśniwszy
verbal noun objaśnienie

Further reading
  • objaśnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • objaśnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.