ociągnąć

Polish

Etymology

From ociągać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔˈt͡ɕɔŋɡ.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔŋɡnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: o‧ciąg‧nąć

Verb

ociągnąć pf (imperfective ociągać)

  1. (transitive) to scale, to descale (to remove the scales of a fish)

Conjugation
Conjugation of ociągnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive ociągnąć
future tense 1st ociągnę ociągniemy
2nd ociągniesz ociągniecie
3rd ociągnie ociągną
impersonal ociągnie się
past tense 1st ociągnąłem ociągnęłam ociągnęliśmy ociągnęłyśmy
2nd ociągnąłeś ociągnęłaś ociągnęliście ociągnęłyście
3rd ociągnął ociągnęła ociągnęło ociągnęli ociągnęły
impersonal ociągnięto
conditional 1st ociągnąłbym ociągnęłabym ociągnęlibyśmy ociągnęłybyśmy
2nd ociągnąłbyś ociągnęłabyś ociągnęlibyście ociągnęłybyście
3rd ociągnąłby ociągnęłaby ociągnęłoby ociągnęliby ociągnęłyby
impersonal ociągnięto by
imperative 1st niech ociągnę ociągnijmy
2nd ociągnij ociągnijcie
3rd niech ociągnie niech ociągną
passive adjectival participle ociągnięty ociągnięta ociągnięte ociągnięci ociągnięte
anterior adverbial participle ociągnąwszy
verbal noun ociągnięcie
noun
  • ociąg

Further reading
  • ociągnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • ociągnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.