odosobnić

Polish

Etymology

From od- +‎ osobny +‎ -ić.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔ.dɔˈsɔb.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔbɲit͡ɕ
  • Syllabification: o‧do‧sob‧nić

Verb

odosobnić pf (imperfective odosabniać)

  1. (transitive) to isolate, to seclude, to sequester

Conjugation
Conjugation of odosobnić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive odosobnić
future tense 1st odosobnię odosobnimy
2nd odosobnisz odosobnicie
3rd odosobni odosobnią
impersonal odosobni się
past tense 1st odosobniłem odosobniłam odosobniliśmy odosobniłyśmy
2nd odosobniłeś odosobniłaś odosobniliście odosobniłyście
3rd odosobnił odosobniła odosobniło odosobnili odosobniły
impersonal odosobniono
conditional 1st odosobniłbym odosobniłabym odosobnilibyśmy odosobniłybyśmy
2nd odosobniłbyś odosobniłabyś odosobnilibyście odosobniłybyście
3rd odosobniłby odosobniłaby odosobniłoby odosobniliby odosobniłyby
impersonal odosobniono by
imperative 1st niech odosobnię odosobnijmy
2nd odosobnij odosobnijcie
3rd niech odosobni niech odosobnią
passive adjectival participle odosobniony odosobniona odosobnione odosobnieni odosobnione
anterior adverbial participle odosobniwszy
verbal noun odosobnienie

Further reading
  • odosobnić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • odosobnić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.