oporządzić

Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *oporęditi.

Pronunciation
  • IPA(key): /ɔ.pɔˈʐɔɲ.d͡ʑit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔɲd͡ʑit͡ɕ
  • Syllabification: o‧po‧rzą‧dzić

Verb

oporządzić pf (imperfective oporządzać)

  1. (transitive) to clean up (to make an area or a thing clean)
  2. (transitive) to skin an animal
  3. (reflexive) to groom (to attend to one's appearance)

Conjugation
Conjugation of oporządzić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive oporządzić
future tense 1st oporządzę oporządzimy
2nd oporządzisz oporządzicie
3rd oporządzi oporządzą
impersonal oporządzi się
past tense 1st oporządziłem oporządziłam oporządziliśmy oporządziłyśmy
2nd oporządziłeś oporządziłaś oporządziliście oporządziłyście
3rd oporządził oporządziła oporządziło oporządzili oporządziły
impersonal oporządzono
conditional 1st oporządziłbym oporządziłabym oporządzilibyśmy oporządziłybyśmy
2nd oporządziłbyś oporządziłabyś oporządzilibyście oporządziłybyście
3rd oporządziłby oporządziłaby oporządziłoby oporządziliby oporządziłyby
impersonal oporządzono by
imperative 1st niech oporządzę oporządźmy
2nd oporządź oporządźcie
3rd niech oporządzi niech oporządzą
passive adjectival participle oporządzony oporządzona oporządzone oporządzeni oporządzone
anterior adverbial participle oporządziwszy
verbal noun oporządzenie
adjectives
adverbs
nouns
verbs

Further reading
  • oporządzić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • oporządzić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.