orrszarvaik

Hungarian

Etymology

orrszarv +‎ -aik (possessive suffix)

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈorsɒrvɒʲik]
  • Hyphenation: orr‧szar‧va‧ik

Noun

orrszarvaik

  1. third-person plural (multiple possessions) possessive of orrszarv

Declension

Inflection (stem in -a-, back harmony)
singular plural
nominative orrszarvaik —
accusative orrszarvaikat —
dative orrszarvaiknak —
instrumental orrszarvaikkal —
causal-final orrszarvaikért —
translative orrszarvaikká —
terminative orrszarvaikig —
essive-formal orrszarvaikként —
essive-modal orrszarvaikul —
inessive orrszarvaikban —
superessive orrszarvaikon —
adessive orrszarvaiknál —
illative orrszarvaikba —
sublative orrszarvaikra —
allative orrszarvaikhoz —
elative orrszarvaikból —
delative orrszarvaikról —
ablative orrszarvaiktól —
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.