pójść

Polish

Etymology

From po- +‎ iść.

Pronunciation
  • IPA(key): /pujɕt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ujɕt͡ɕ
  • Syllabification: pójść

Verb

pójść pf (imperfective iść, indeterminate chodzić)

  1. (intransitive) to go, to walk
  2. (intransitive) to go, to progress
    No to poszło gładko. ― Well that went smoothly.
    Jak poszło? ― How'd it go?
    Jak ci poszło? ― How did you do?
  3. (intransitive, reflexive, usually with sobie) to go, to leave

Conjugation
Conjugation of pójść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pójść
future tense 1st pójdę pójdziemy
2nd pójdziesz pójdziecie
3rd pójdzie pójdą
impersonal pójdzie się
past tense 1st poszedłem poszłam poszliśmy poszłyśmy
2nd poszedłeś poszłaś poszliście poszłyście
3rd poszedł poszła poszło poszli poszły
conditional 1st poszedłbym poszłabym poszlibyśmy poszłybyśmy
2nd poszedłbyś poszłabyś poszlibyście poszłybyście
3rd poszedłby poszłaby poszłoby poszliby poszłyby
imperative 1st niech pójdę pójdźmy
2nd pójdź pójdźcie
3rd niech pójdzie niech pójdą
anterior adverbial participle poszedłszy
verbal noun pójście

Further reading
  • pójść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pójść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.