płycieć

Polish

Etymology

From płytki +‎ -eć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈpwɨ.t͡ɕɛt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɨt͡ɕɛt͡ɕ
  • Syllabification: pły‧cieć

Verb

płycieć impf (perfective spłycieć)

  1. (intransitive) to shallow (to become less deep)
    Synonym: spłycać się

Conjugation
Conjugation of płycieć impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive płycieć
present tense 1st płycieję płyciejemy
2nd płyciejesz płyciejecie
3rd płycieje płycieją
impersonal płycieje się
past tense 1st płyciałem płyciałam płycieliśmy płyciałyśmy
2nd płyciałeś płyciałaś płycieliście płyciałyście
3rd płyciał płyciała płyciało płycieli płyciały
impersonal płyciano
future tense 1st będę płyciał,
będę płycieć
 będę płyciała,
będę płycieć
 będziemy płycieli,
będziemy płycieć
 będziemy płyciały,
będziemy płycieć
2nd będziesz płyciał,
będziesz płycieć
 będziesz płyciała,
będziesz płycieć
 będziecie płycieli,
będziecie płycieć
 będziecie płyciały,
będziecie płycieć
3rd będzie płyciał,
będzie płycieć
 będzie płyciała,
będzie płycieć
 będzie płyciało,
będzie płycieć
 będą płycieli,
będą płycieć
 będą płyciały,
będą płycieć
impersonal będzie płycieć się
conditional 1st płyciałbym płyciałabym płycielibyśmy płyciałybyśmy
2nd płyciałbyś płyciałabyś płycielibyście płyciałybyście
3rd płyciałby płyciałaby płyciałoby płycieliby płyciałyby
impersonal płyciano by
imperative 1st niech płycieję płyciejmy
2nd płyciej płyciejcie
3rd niech płycieje niech płycieją
active adjectival participle płyciejący płyciejąca płyciejące płyciejący płyciejące
contemporary adverbial participle płyciejąc
verbal noun płycenie
adjective
adverb
noun
verb

Further reading
  • płycieć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • płycieć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.