palnąć

Polish

Etymology

From palić +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈpal.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -alnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: pal‧nąć

Verb

palnąć pf

  1. (transitive, intransitive, reflexive, colloquial) to hit
    Synonyms: walnąć, strzelić, rąbnąć
  2. (transitive, colloquial) to shoot
    Synonym: strzelić
  3. (intransitive) to bungle, to cock up, to put one's foot in it

Conjugation
Conjugation of palnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive palnąć
future tense 1st palnę palniemy
2nd palniesz palniecie
3rd palnie palną
impersonal palnie się
past tense 1st palnąłem palnęłam palnęliśmy palnęłyśmy
2nd palnąłeś palnęłaś palnęliście palnęłyście
3rd palnął palnęła palnęło palnęli palnęły
impersonal palnięto
conditional 1st palnąłbym palnęłabym palnęlibyśmy palnęłybyśmy
2nd palnąłbyś palnęłabyś palnęlibyście palnęłybyście
3rd palnąłby palnęłaby palnęłoby palnęliby palnęłyby
impersonal palnięto by
imperative 1st niech palnę palnijmy
2nd palnij palnijcie
3rd niech palnie niech palną
passive adjectival participle palnięty palnięta palnięte palnięci palnięte
anterior adverbial participle palnąwszy
verbal noun palnięcie

Further reading
  • palnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • palnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.