plaatsnaam

Dutch

Etymology

Compound of plaats (“(inhabited) place”) +‎ naam (“name”).

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈplaːts.naːm/
  • Audio(file)
  • Hyphenation: plaats‧naam

Noun

plaatsnaam m (plural plaatsnamen, diminutive plaatsnaampje n)

  1. toponym
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.