połajać

Polish

Etymology

From po- +‎ łajać.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈwa.jat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ajat͡ɕ
  • Syllabification: po‧ła‧jać

Verb

połajać pf (imperfective łajać)

  1. (transitive) to scold, to chide

Conjugation
Conjugation of połajać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive połajać
future tense 1st połaję połajemy
2nd połajesz połajecie
3rd połaje połają
impersonal połaje się
past tense 1st połajałem połajałam połajaliśmy połajałyśmy
2nd połajałeś połajałaś połajaliście połajałyście
3rd połajał połajała połajało połajali połajały
impersonal połajano
conditional 1st połajałbym połajałabym połajalibyśmy połajałybyśmy
2nd połajałbyś połajałabyś połajalibyście połajałybyście
3rd połajałby połajałaby połajałoby połajaliby połajałyby
impersonal połajano by
imperative 1st niech połaję połajmy
2nd połaj połajcie
3rd niech połaje niech połają
passive adjectival participle połajany połajana połajane połajani połajane
anterior adverbial participle połajawszy
verbal noun połajanie

Further reading
  • połajać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • połajać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.