podnająć

Polish

Etymology

From pod- +‎ nająć, a calque of German untervermieten.[1] First attested in 1811.[2]

Pronunciation

  • IPA(key): /pɔdˈna.jɔɲt͡ɕ/
  • Rhymes: -ajɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: pod‧na‧jąć

Verb

podnająć pf (imperfective podnajmować)

  1. (transitive, property law) to sublet (to grant a sublease out of property held under a lease) [+dative = to whom] or [+ do (genitive) = from whom], [+ u (genitive)] or [+ od (genitive) = from whom]
    tanio podnająć ― to sublet for cheap
    podnająć stanowisko ― to sublet a site
    podnająć pomieszczenie/pokój ― to sublet a room
    podnająć kiosk ― to sublet a kiosk
    podnająć miejsce ― to sublet a place
    podnająć sklep ― to sublet a store
    podnająć powierzchnię ― to sublet a space
    podnająć mieszkanie ― to sublet an apartment
    lokator podnajął ― a tennent sublet

Conjugation

Derived terms

nouns
adjectives
noun

References

  1. Andrzej Bańkowski (2000) Etymologiczny słownik języka polskiego (in Polish)
  2. Powszechna księga ustaw cywilnych dla wszystkich krajów dziedzicznych niemieckich Monarchii Austryackiej. Cz. 2, [O prawie rzeczowem].‎, 1811, page 304
  • Pęzik, Piotr; Przepiórkowski, A.; Bańko, M.; Górski, R.; Lewandowska-Tomaszczyk, B (2012) Wyszukiwarka PELCRA dla danych NKJP. Narodowy Korpus Języka Polskiego [National Polish Language Corpus, PELCRA search engine]‎, Wydawnictwo PWN

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.