pomykać

Polish

Etymology

From pomknąć +‎ -ać.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈmɨ.kat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɨkat͡ɕ
  • Syllabification: po‧my‧kać

Verb

pomykać impf (perfective pomknąć)

  1. (intransitive) to flit, to dash

Conjugation
Conjugation of pomykać impf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive pomykać
present tense 1st pomykam pomykamy
2nd pomykasz pomykacie
3rd pomyka pomykają
impersonal pomyka się
past tense 1st pomykałem pomykałam pomykaliśmy pomykałyśmy
2nd pomykałeś pomykałaś pomykaliście pomykałyście
3rd pomykał pomykała pomykało pomykali pomykały
impersonal pomykano
future tense 1st będę pomykał,
będę pomykać
 będę pomykała,
będę pomykać
 będziemy pomykali,
będziemy pomykać
 będziemy pomykały,
będziemy pomykać
2nd będziesz pomykał,
będziesz pomykać
 będziesz pomykała,
będziesz pomykać
 będziecie pomykali,
będziecie pomykać
 będziecie pomykały,
będziecie pomykać
3rd będzie pomykał,
będzie pomykać
 będzie pomykała,
będzie pomykać
 będzie pomykało,
będzie pomykać
 będą pomykali,
będą pomykać
 będą pomykały,
będą pomykać
impersonal będzie pomykać się
conditional 1st pomykałbym pomykałabym pomykalibyśmy pomykałybyśmy
2nd pomykałbyś pomykałabyś pomykalibyście pomykałybyście
3rd pomykałby pomykałaby pomykałoby pomykaliby pomykałyby
impersonal pomykano by
imperative 1st niech pomykam pomykajmy
2nd pomykaj pomykajcie
3rd niech pomyka niech pomykają
active adjectival participle pomykający pomykająca pomykające pomykający pomykające
contemporary adverbial participle pomykając
verbal noun pomykanie

Further reading
  • pomykać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pomykać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.