porąbać

Polish

Etymology

From po- +‎ rąbać.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈrɔm.bat͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔmbat͡ɕ
  • Syllabification: po‧rą‧bać

Verb

porąbać pf

  1. (transitive) to chop up, to hack
  2. (transitive) to lacerate, to slash
    Synonyms: posiekać, pokiereszować

Conjugation
Conjugation of porąbać pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive porąbać
future tense 1st porąbię porąbiemy
2nd porąbiesz porąbiecie
3rd porąbie porąbią
impersonal porąbie się
past tense 1st porąbałem porąbałam porąbaliśmy porąbałyśmy
2nd porąbałeś porąbałaś porąbaliście porąbałyście
3rd porąbał porąbała porąbało porąbali porąbały
impersonal porąbano
conditional 1st porąbałbym porąbałabym porąbalibyśmy porąbałybyśmy
2nd porąbałbyś porąbałabyś porąbalibyście porąbałybyście
3rd porąbałby porąbałaby porąbałoby porąbaliby porąbałyby
impersonal porąbano by
imperative 1st niech porąbię porąbmy
2nd porąb porąbcie
3rd niech porąbie niech porąbią
passive adjectival participle porąbany porąbana porąbane porąbani porąbane
anterior adverbial participle porąbawszy
verbal noun porąbanie

Further reading
  • porąbać in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • porąbać in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.