poręczyć

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish poręczyć, from Proto-Slavic *porǫčiti. By surface analysis, po- +‎ ręczyć. Doublet of poruczyć, a borrowing from Old Czech.

Pronunciation
  • IPA(key): /pɔˈrɛn.t͡ʂɨt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛnt͡ʂɨt͡ɕ
  • Syllabification: po‧rę‧czyć

Verb

poręczyć pf (imperfective poręczać)

  1. (transitive) to guarantee, to warrant

Conjugation
Conjugation of poręczyć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive poręczyć
future tense 1st poręczę poręczymy
2nd poręczysz poręczycie
3rd poręczy poręczą
impersonal poręczy się
past tense 1st poręczyłem poręczyłam poręczyliśmy poręczyłyśmy
2nd poręczyłeś poręczyłaś poręczyliście poręczyłyście
3rd poręczył poręczyła poręczyło poręczyli poręczyły
impersonal poręczono
conditional 1st poręczyłbym poręczyłabym poręczylibyśmy poręczyłybyśmy
2nd poręczyłbyś poręczyłabyś poręczylibyście poręczyłybyście
3rd poręczyłby poręczyłaby poręczyłoby poręczyliby poręczyłyby
impersonal poręczono by
imperative 1st niech poręczę poręczmy
2nd poręcz poręczcie
3rd niech poręczy niech poręczą
passive adjectival participle poręczony poręczona poręczone poręczeni poręczone
anterior adverbial participle poręczywszy
verbal noun poręczenie

Derived terms
nouns
adjectives
nouns

Further reading
  • poręczyć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • poręczyć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.