przygryźć

Polish

Etymology

From przy- +‎ gryźć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈpʂɨ.ɡrɨɕt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɨɡrɨɕt͡ɕ
  • Syllabification: przy‧gryźć

Verb

przygryźć pf (imperfective przygryzać)

  1. (transitive) to bite lightly, to press with the teeth (e.g. one's lips or gums)
  2. (transitive) to taunt, to harass, to jibe

Conjugation
Conjugation of przygryźć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive przygryźć
future tense 1st przygryzę przygryziemy
2nd przygryziesz przygryziecie
3rd przygryzie przygryzą
impersonal przygryzie się
past tense 1st przygryzłem przygryzłam przygryźliśmy przygryzłyśmy
2nd przygryzłeś przygryzłaś przygryźliście przygryzłyście
3rd przygryzł przygryzła przygryzło przygryźli przygryzły
impersonal przygryziono
conditional 1st przygryzłbym przygryzłabym przygryźlibyśmy przygryzłybyśmy
2nd przygryzłbyś przygryzłabyś przygryźlibyście przygryzłybyście
3rd przygryzłby przygryzłaby przygryzłoby przygryźliby przygryzłyby
impersonal przygryziono by
imperative 1st niech przygryzę przygryźmy
2nd przygryź przygryźcie
3rd niech przygryzie niech przygryzą
passive adjectival participle przygryziony przygryziona przygryzione przygryzieni przygryzione
anterior adverbial participle przygryzłszy
verbal noun przygryzienie

Further reading
  • przygryźć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • przygryźć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.