przytępić

Polish

From przy- +‎ tępić.

przytępić pf (imperfective przytępiać)

(transitive) to dull slightly, to blunt somewhat (make something slightly less sharp)
(transitive) to dull, to deaden, to reduce (e.g. pain, senses)
(reflexive, of senses) to get weaker due to old age
Synonym: stępieć

Conjugation of przytępić pf

		singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		przytępić
future tense	1^st	przytępię			przytępimy
	2^nd	przytępisz			przytępicie
	3^rd	przytępi			przytępią
	impersonal	przytępi się
past tense	1^st	przytępiłem	przytępiłam		przytępiliśmy	przytępiłyśmy
	2^nd	przytępiłeś	przytępiłaś		przytępiliście	przytępiłyście
	3^rd	przytępił	przytępiła	przytępiło	przytępili	przytępiły
	impersonal	przytępiono
conditional	1^st	przytępiłbym	przytępiłabym		przytępilibyśmy	przytępiłybyśmy
	2^nd	przytępiłbyś	przytępiłabyś		przytępilibyście	przytępiłybyście
	3^rd	przytępiłby	przytępiłaby	przytępiłoby	przytępiliby	przytępiłyby
	impersonal	przytępiono by
imperative	1^st	niech przytępię			przytępmy
	2^nd	przytęp			przytępcie
	3^rd	niech przytępi			niech przytępią
passive adjectival participle		przytępiony	przytępiona	przytępione	przytępieni	przytępione
anterior adverbial participle		przytępiwszy
verbal noun		przytępienie