równociągły

Polish

Etymology

równo (“equally”) +‎ ciągły (“continuous”)

Pronunciation

IPA^(key): /ruv.nɔˈt͡ɕɔŋ.ɡwɨ/

Adjective

równociągły (not comparable)

(mathematics) equicontinuous

Declension

declension of równociągły

case	singular				plural
case	m pers or m anim	m inan	n	f	m pers	other
nominative, vocative	równociągły		równociągłe	równociągła	równociągli	równociągłe
genitive	równociągłego			równociągłej	równociągłych
dative	równociągłemu			równociągłej	równociągłym
accusative	równociągłego	równociągły	równociągłe	równociągłą	równociągłych	równociągłe
instrumental	równociągłym			równociągłą	równociągłymi
locative	równociągłym			równociągłej	równociągłych

Further reading

równociągły in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.