rozciągnąć

Polish

Etymology

From rozciągać +‎ -nąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /rɔsˈt͡ɕɔŋɡ.nɔɲt͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɔŋɡnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: roz‧ciąg‧nąć

Verb

rozciągnąć pf (imperfective rozciągać)

  1. (transitive) to stretch, to elongate
  2. (transitive) to spread
  3. (reflexive) to stretch out, to become stretched
  4. (reflexive) to sprawl, to extend, to roll
  5. (reflexive) to stretch one's muscles

Conjugation
Conjugation of rozciągnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozciągnąć
future tense 1st rozciągnę rozciągniemy
2nd rozciągniesz rozciągniecie
3rd rozciągnie rozciągną
impersonal rozciągnie się
past tense 1st rozciągnąłem rozciągnęłam rozciągnęliśmy rozciągnęłyśmy
2nd rozciągnąłeś rozciągnęłaś rozciągnęliście rozciągnęłyście
3rd rozciągnął rozciągnęła rozciągnęło rozciągnęli rozciągnęły
impersonal rozciągnięto
conditional 1st rozciągnąłbym rozciągnęłabym rozciągnęlibyśmy rozciągnęłybyśmy
2nd rozciągnąłbyś rozciągnęłabyś rozciągnęlibyście rozciągnęłybyście
3rd rozciągnąłby rozciągnęłaby rozciągnęłoby rozciągnęliby rozciągnęłyby
impersonal rozciągnięto by
imperative 1st niech rozciągnę rozciągnijmy
2nd rozciągnij rozciągnijcie
3rd niech rozciągnie niech rozciągną
passive adjectival participle rozciągnięty rozciągnięta rozciągnięte rozciągnięci rozciągnięte
anterior adverbial participle rozciągnąwszy
verbal noun rozciągnięcie

Further reading
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.