rozgarnąć

Polish

Etymology

From roz- +‎ garnąć.

Pronunciation
  • IPA(key): /rɔzˈɡar.nɔɲt͡ɕ/
  • Rhymes: -arnɔɲt͡ɕ
  • Syllabification: roz‧gar‧nąć

Verb

rozgarnąć pf (imperfective rozgarniać)

  1. (transitive) to rake up (to move across (something) with a long side-to-side motion)

Conjugation
Conjugation of rozgarnąć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozgarnąć
future tense 1st rozgarnę rozgarniemy
2nd rozgarniesz rozgarniecie
3rd rozgarnie rozgarną
impersonal rozgarnie się
past tense 1st rozgarnąłem rozgarnęłam rozgarnęliśmy rozgarnęłyśmy
2nd rozgarnąłeś rozgarnęłaś rozgarnęliście rozgarnęłyście
3rd rozgarnął rozgarnęła rozgarnęło rozgarnęli rozgarnęły
impersonal rozgarnięto
conditional 1st rozgarnąłbym rozgarnęłabym rozgarnęlibyśmy rozgarnęłybyśmy
2nd rozgarnąłbyś rozgarnęłabyś rozgarnęlibyście rozgarnęłybyście
3rd rozgarnąłby rozgarnęłaby rozgarnęłoby rozgarnęliby rozgarnęłyby
impersonal rozgarnięto by
imperative 1st niech rozgarnę rozgarnijmy
2nd rozgarnij rozgarnijcie
3rd niech rozgarnie niech rozgarną
passive adjectival participle rozgarnięty rozgarnięta rozgarnięte rozgarnięci rozgarnięte
anterior adverbial participle rozgarnąwszy
verbal noun rozgarnięcie

Derived terms
adjective

Further reading
  • rozgarnąć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozgarnąć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.