rozgryźć

Polish

Etymology

From roz- +‎ gryźć.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈrɔz.ɡrɨɕt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔzɡrɨɕt͡ɕ
  • Syllabification: roz‧gryźć

Verb

rozgryźć pf (imperfective rozgryzać)

  1. (transitive) to tear apart by biting, to break apart by biting
  2. (transitive, colloquial) to crack, to solve, to suss
  3. (reflexive, colloquial) to see through one another (recognise each other's true motives or character)

Conjugation
Conjugation of rozgryźć pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozgryźć
future tense 1st rozgryzę rozgryziemy
2nd rozgryziesz rozgryziecie
3rd rozgryzie rozgryzą
impersonal rozgryzie się
past tense 1st rozgryzłem rozgryzłam rozgryźliśmy rozgryzłyśmy
2nd rozgryzłeś rozgryzłaś rozgryźliście rozgryzłyście
3rd rozgryzł rozgryzła rozgryzło rozgryźli rozgryzły
impersonal rozgryziono
conditional 1st rozgryzłbym rozgryzłabym rozgryźlibyśmy rozgryzłybyśmy
2nd rozgryzłbyś rozgryzłabyś rozgryźlibyście rozgryzłybyście
3rd rozgryzłby rozgryzłaby rozgryzłoby rozgryźliby rozgryzłyby
impersonal rozgryziono by
imperative 1st niech rozgryzę rozgryźmy
2nd rozgryź rozgryźcie
3rd niech rozgryzie niech rozgryzą
passive adjectival participle rozgryziony rozgryziona rozgryzione rozgryzieni rozgryzione
anterior adverbial participle rozgryzłszy
verbal noun rozgryzienie

Further reading
  • rozgryźć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozgryźć in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.