rozmienić

Polish

Etymology

From roz- +‎ mienić.

Pronunciation
  • IPA(key): /rɔzˈmjɛ.ɲit͡ɕ/
  • Audio(file)
  • Rhymes: -ɛɲit͡ɕ
  • Syllabification: roz‧mie‧nić

Verb

rozmienić pf (imperfective rozmieniać)

  1. (transitive) to break, to change (divide money into smaller units)

Conjugation
Conjugation of rozmienić pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozmienić
future tense 1st rozmienię rozmienimy
2nd rozmienisz rozmienicie
3rd rozmieni rozmienią
impersonal rozmieni się
past tense 1st rozmieniłem rozmieniłam rozmieniliśmy rozmieniłyśmy
2nd rozmieniłeś rozmieniłaś rozmieniliście rozmieniłyście
3rd rozmienił rozmieniła rozmieniło rozmienili rozmieniły
impersonal rozmieniono
conditional 1st rozmieniłbym rozmieniłabym rozmienilibyśmy rozmieniłybyśmy
2nd rozmieniłbyś rozmieniłabyś rozmienilibyście rozmieniłybyście
3rd rozmieniłby rozmieniłaby rozmieniłoby rozmieniliby rozmieniłyby
impersonal rozmieniono by
imperative 1st niech rozmienię rozmieńmy
2nd rozmień rozmieńcie
3rd niech rozmieni niech rozmienią
passive adjectival participle rozmieniony rozmieniona rozmienione rozmienieni rozmienione
anterior adverbial participle rozmieniwszy
verbal noun rozmienienie

Further reading
  • rozmienić in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozmienić in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.