rozsiąść

Polish

Etymology

From roz- +‎ siąść.

Pronunciation
  • IPA(key): /ˈrɔs.ɕɔɲɕt͡ɕ/
  • Rhymes: -ɔsɕɔɲɕt͡ɕ
  • Syllabification: roz‧siąść

Verb

rozsiąść pf (imperfective rozsiadać)

  1. (reflexive) to sprawl while sitting, to sit comfortably, to make oneself comfortable

Conjugation
Conjugation of rozsiąść pf
    singular plural
person masculine feminine neuter virile nonvirile
infinitive rozsiąść
future tense 1st rozsiądę rozsiądziemy
2nd rozsiądziesz rozsiądziecie
3rd rozsiądzie rozsiądą
impersonal rozsiądzie się
past tense 1st rozsiadłem rozsiadłam rozsiedliśmy rozsiadłyśmy
2nd rozsiadłeś rozsiadłaś rozsiedliście rozsiadłyście
3rd rozsiadł rozsiadła rozsiadło rozsiedli rozsiadły
impersonal rozsiądnięto
conditional 1st rozsiadłbym rozsiadłabym rozsiedlibyśmy rozsiadłybyśmy
2nd rozsiadłbyś rozsiadłabyś rozsiedlibyście rozsiadłybyście
3rd rozsiadłby rozsiadłaby rozsiadłoby rozsiedliby rozsiadłyby
impersonal rozsiądnięto by
imperative 1st niech rozsiądę rozsiądźmy
2nd rozsiądź rozsiądźcie
3rd niech rozsiądzie niech rozsiądą
anterior adverbial participle rozsiadłszy
verbal noun rozsiądnięcie

Further reading
  • rozsiąść in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • rozsiąść in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.